KERBELA ÇÖLÜ

KERBELA OLAYINA FARKLI BÄ°R BAKIÅž

Merhabalar sevgili dostlar

Ben bir ilahiyatçı yazar ya da araÅŸtırmacı deÄŸilim kerbela olayı üzerine ihtisas sahibi biride deÄŸilim önce bu konunun bilinmesini isterim.

     Sadece aklımın erdiÄŸince dilimin döndüÄŸünce kerbela ve bu konularla ile ilgili yazılmış olan kaynakları okuyup deÄŸerlendirerek toplumsal olayları ve topluma mal olmuÅŸ deÄŸerleri farklı bir bakış açısı ile yorumlayıp herkes tarafından bilinen olayları farklı bir biçimde anlatmaya çalıştım. Bu konuda her türlü eleÅŸtiriye açığım. Ben inanıyorum ki bu kültür ile yetiÅŸmiÅŸ olan insanlar toplumsal olayları tarih, mekân ve makamları ayırt ederek olayları aslına sadık kalmak koÅŸulu ile anlatmak ve yorumlamak ve kendilerince biraz mitolojik biraz dünyevi ve de daha çok uhrevi olarak deÄŸerlendirmek isteyeceklerdir.

     Bu açıklamayı yaptıktan sonra bende kerbela olayını bir Mersiye biçiminde anlatmak istedim. Mersiyenin kırk kıtadan oluÅŸmasının nedeni yetmiÅŸ iki kiÅŸi vardı ve bunların kırk kiÅŸisi silahlı idi ve sadece onların eli silah tutuyordu bundan dolayıdır; birde malumlarınız üzere kırklar meclisi ve kırklar cemi var ondanda esinlenerek kırk kıta olmasını istedim.

     Dostlar tarih boyunca manevi olarak çektiÄŸimiz acıların temelini ehlibeyte yapılan zulüm ve bunun sonucun dada kerbela da vahÅŸice ÅŸehit edilmeleridir.                        Bizler yaradılışımızın gereÄŸi olarak ‘’Ä°NCÄ°NSENDE Ä°NCÄ°TME ‘’  felsefesi ile yetiÅŸtiÄŸimiz için kimseyi inancından ve yaÅŸam tarzından dolayı hor görmeden incitmeyip hep hoÅŸgörü ile yaklaÅŸmışızdır. Ama bu yaklaşımımız kimi çevreler tarafından yanlış anlaşılmış ve bazı trajedilerin meydana gelmesine sebep olmuÅŸtur; bu acı olayların karşısında bile yılmamış ve her dönemde hakkın adaletin yanında haksızlığın ve zulmün karşısında olmuÅŸuzdur. Fakat ne yazı ki bunun sonucunda son 50 yılda MaraÅŸ Malatya Çorum Elbistan ve Sivas trajedileri ile karşı karşıya kaldık ve bu uÄŸurda nice canlarımızı ÅŸehit verdik.

Kerbela da düÅŸtü topraÄŸa ilk kan

Bin yıl sonra haber geldi Maraştan

Çorumda Tokatta masumdu bu can

Malatya da ÅŸehit Sivas’ta yanan

Bazen susuz bırakıldık bazen kesildik

Toplum deÄŸil fert olarak ezildik

Bazen hileleri sezip bertaraf ettik

Yetmedi bitmedi bize kinleri

MaraÅŸ’ta Sivas’ta Çorum Malatya

Tokat’ı Gaziyi sakın unutma

Elbistan Sivas’ın yüzüne bakma

Sehpa kur gel mertçe ateÅŸe atma

Daha nice olaylara bu ağıtlar yakıldı ve yakılmaya devam edilecek. Unutulmayacak bu yaÅŸanılanlar ama kinde tutulmayacak; biz yaratılanı yaratandan dolayı seven bir toplumuz. Bu vatan hepimizin ve bu vatanda her birimiz farklılıklarımız zenginliÄŸimiz diyeceÄŸiz ve birbirimize, hoÅŸ görü ile bakacağız. Kimsenin oyuncağı olmadan kendi hür irademizle düÅŸünüp karar verecek ve verdiÄŸimiz kararı cesaretle uygulayacağız.

      Çünkü bizim yaÅŸayacak baÅŸka bir vatanımız yok birlik ve berberlik içinde kardeÅŸçe ve bu topraklarda var olmaya devam edeceÄŸiz. Bizler! Kürdü, Türkü, Çerkez, i Laz ı, Abhazası Alevi si Sunisi, daha sayamayacağım saymaya devam etsem liste uzayıp gidecek sözün kısası bir aÄŸacın dalları gibiyiz. Bizler! birbirimizi ayrıştırmadan ötekileÅŸtirmeden birlikte varız ve var olmaya da devam edeceÄŸiz.

 Allah bu tür vahÅŸeti ve felaketleri bırakın insanlara hiçbir canlıya yaÅŸatmasın.

ALLAH ALLAH DÄ°YELÄ°M CANLAR ALLAH ALLAH! 

        KERBELA

Sene altı yüz seksen kerbela çölü

Muharrem ayının onuncu günü

Sanki çöl deÄŸil de koca kan gölü

Al kana boyanmış Ä°mam Hüseyin

Hasana tuzakla zehir içiren

Masumu paklara mızrak geçiren

Ä°nsan olmayıp ta emir geçinen

Merhametsiz onlar Ä°mam Hüseyin

Babası da böyle yaptı evvelden

Korktular gücünden seni görmeden

O gencecik yaÅŸta murat almadan

Ayırdılar bizden Ä°mam Hüseyin

Güvendin Küfenin dönek halkına

İnandın onların bir mektubuna

Hani nerde bu halk yanında dura

Seni aldatılar Ä°mam Hüseyin

Haber saldın Şam da duran yezide

Mert deÄŸil ki gelip seni dinleye

Mevla’m nasip etsin cemi cümleye

Seninle ölmeyi Ä°mam Hüseyin

Rey valisi oldu vakkas bin Ömer

Ä°çindeki inanç ateÅŸi söner

Özün inkâr edip namerde döner

Sana tuzak kurdu Ä°mam Hüseyin

Otuz bin Kuufeli mektup yolladı

Yezidin zulmünden hepsi aÄŸlardı

Hedefleri önce abin hasandı

Åžimdi sıra sende Ä°mam Hüseyin

BaÄŸdat la Kuufenin arası çetin

Masumu pakların yasını tutun

Mendebur yezide lanet getirin

Serin bile yetti Ä°mam Hüseyin

Ne uÄŸursuz çölmüÅŸ kerbela çölü

Hıyanet tohumu muaviye soyu

Bu yas tutulacak asırlar boyu

Emanetin bizde Ä°mam Hüseyin

Mazlumun ahını alanlar gelsin

Yapılan vahÅŸeti tüm cihan bilsin

Bunu yapan sürüm sürüm sürünsün

Ä°hanet ettiler Ä°mam Hüseyin

Ağıtlar yakıyor bütün analar

CiÄŸer parelere yüreÄŸim kanar

Asırlarca millet sizleri anar

Hiç unutmadık ki Ä°mam Hüseyin

Kasımla Fatıma vasiyet sana

Sözün vardı senin abin Hasana

Toplanın nikâh var bugün akÅŸama

Kıydın nikâhların Ä°mam Hüseyin

Günahları yoktu onca masumun

Kınası yaş idi daha Kasımın

Sonu gelsin artık Eyüp sabrının

Yıkıldı dünyamız Ä°mam Hüseyin

Kırkların ceminde böyle söylene

Her iki cihanda adın biline

Niyet ettim nur yüzünü görmeye

Göster mikâbını Ä°mam Hüseyin

Kesik Ser, e bakamadı hiç biri

Ä°syan etti buna Ebu Eslemi

Yok, idi bunların dini mezhebi

Sen öÄŸrettin onu Ä°mam Hüseyin

Duymadılar çığlığını namertler

Susuz kaldı koca çölde bebekler

Sana yardım etsin nurlu melekler

Salla kılıcını Ä°mam Hüseyin

Dört bir yandan çevirdiler etrafı

Koca ordu kılıç çekti bir anda

Kırk erenler buna hiç aldırmadı

Biat etmediler Ä°mam Hüseyin

Niyetleri seni esir almaktı

Soyunu tüketip taht da kalmaktı

Mervanı da yezidi de ahmaktı

Kıymet bilmediler Ä°mam Hüseyin

Diledin bebekler çocuklar kalsın

İsterlerse nurlu serini alsın

Kerbela sinine baykuÅŸlar konsun

O çöller yas tutar Ä°mam Hüseyin

Cafi Kerbelada okudu ezan

Söktü ÅŸafak vakti geliyor zaman

YetmiÅŸ iki can var seninle olan

Ezan sala oldu Ä°mam Hüseyin

Hırkayı şerifi giydin sırtına

Kâfirler varmadı bunun farkına

Zülcenahı mahmuzladın düÅŸmana

Son mucize sensin Ä°mam Hüseyin

Bunca masum pakın canını aldı

Çoluk çocuk deyip hiç acımadı

Sonunda gülmedi belasın buldu

Ama sen görmedin Ä°mam Hüseyin

Atının başını çevirdin hızla

Baktın namertlerin it sürüsüne

Daha kurumadı yaktığın kına

Bunu görmediler Ä°mam Hüseyin

DolaÅŸtın son gece çölü sahrayı

İstemedin para pulu sarayı

Yetmiş iki canla koca kıtayı

Sahrada kum bildin Ä°mam Hüseyin

Emreyledi yezit gidin söyleyin

Hüseyni almadan geri dönmeyin

EÄŸer gelmez ise esir eyleyin

Hiç biat etmedin Ä°mam Hüseyin

Otuz iki atlı kırk yiğit yayan

Mertçe savaÅŸtılar Allaha ayan

Bu nasıl bir kindir kana doymayan

Kıydılar canlara Ä°mam Hüseyin

Cümlenin carına yetiÅŸen sensin

Bir gider bin olup geri dönersin

Hala kan akmasın düÅŸünün dersin

Merhamet eylersin Ä°mam Hüseyin

Vakasın Ömer’e verdi valilik

Gitmez içlerinden fitne hainlik

Yezide yakışır böyle zalimlik

Sana zulmettiler Ä°mam Hüseyin

Müsaade istedi HürÅŸehit senden

Nurunla kuşandı canı bedenden

Kudretinin gücü nuru dedenden

Ä°ki cihan senin Ä°mam Hüseyin

Vedalaştın oğlun Aliekber ile

O namert Seyti yenmeden gelme

Dedin evlat acısını gösterme

Canın ÅŸehit oldu Ä°mam Hüseyin

Zülcenah başını dikti düÅŸmana

Yer yok yüreÄŸinde zerre evhama

Otuz üç mızrakla akan kanına

Bakmadın yürüdün Ä°mam Hüseyin

Sırayla gittiniz düÅŸman üstüne

Hepsi bir birinin geçer önüne

Sevda ile yürüdüler ölüme

Gencecik fidanlar Ä°mam Hüseyin

Otuz dört yerinde kılıç yarası

Utancından gökte güneÅŸ karardı

Lanet Simir geldi Serini aldı

Yansın yürekleri Ä°mam Hüseyin

Mızrağa taktılar kesik başları

Dolaştılar sokak sokak Kufede

Bunu gören döker kanlı yaÅŸları

En önde sen vardın Ä°mam Hüseyin

Fırat kan ağlıyor akmıyor artık

Kimse sularına bakmıyor artık

Bir yere bir göÄŸe bir sana baktık

Nur oldun göklerde Ä°mam Hüseyin

Zeynel Abidine vurdular zincir

Bre namert yezit bu nasıl kindir

Ä°ÅŸte an bu andır zaman bu gündür

Kapadın gözünü Ä°mam Hüseyin

Dördüncü imamdan yürüdü soyun

Narin yapılıydın uzundu boyun

SaÄŸlam inançlıydın güzeldi huyun

Seni örnek aldık Ä°mam Hüseyin

Ağıtlar yakıldı asırlar boyu

Yine aynı kafa değişmez huyu

Ya rabim dünyada imtihan bumu

Bu dert bize ağır Ä°mam Hüseyin

Bir gün gelir elbet divan kurulur

Suçlu olanlardan hesap sorulur

Sanma ki bu dünya onlara kalır

Tarumar olurlar Ä°mam Hüseyin

Ya rabim ne acı bu nasıl vahşet

Tutuyor yasını sevenler elbet

SerçeÅŸme bu canım yoluna hizmet

Feda bu can sana Ä°mam Hüseyin

Hıdır BAL (SerçeÅŸme )