VAYLOÄž DEDE’NİN KERAMETLERİ.!
Yıllardan 1967. yılıydı.
Bir kırmızı kamyon yükünü yükledikten sonra uzun bir yolculuÄŸa çıkıp Vıııın diye ses çıkararak yükünü zamanında yerine yetiÅŸtirmek için yoluna devam eden kamyon sürücüsü ve sahibi gecenin bir vaktine kadar yol gittiklerinden dolayı her ikisininde hallerinden belli oluyorduki yorgunluktan göz kapakları ağırlaşıp zaman zaman da ( Rezil uyku dedikleri ) O tatlı uyku ile uyumamak arasında gözlerini yumup yumup açıyorlardı. Ancak, kamyonun sahibi bu duruma daha fazla dayanamayarak göz kapakları yumulmuÅŸ derin bir uykuya dalmıştı. Hani uyku uykuyu getirir derler ya, kamyon sahibinin horultusuna dayanamayan ÅŸöföründe göz kapakları yumulmuÅŸ sankide ölüme davetiye çıkarmışlardı. Direksiyon hakimiyeti olmayan kamyon da yoldan çıkarak çukurlara düÅŸüp tümseklerden hoplayarak bir uçurumdan aÅŸağıya düÅŸecekken Allah’tan olacakki, bir mucize eseri o gürültüye ÅŸöför uyanarak frene basıp kamyonu durdurur, uçurumdan aÅŸağıya düÅŸmekten ve mutlak bir ölümden kurtulurlar, kamyon durduÄŸunda kamyonun sahibide o tatlı uykusundan uyanır ve kendi kendine söylenerek, Dedem aha niyazın deyip kendi eline niyaz eder. Sabah olmasınada az bir zaman kalmıştır, bir iki saat sonra gün ışıyınca kamyonun sahibi gözle görülen birkaç evin bulunduÄŸu yere giderek oradan bir traktör getirip kamyonu gerisin geriye çektirip yola çıkardıktan sonra traktörcününde el emeÄŸini ( ücretini ) verip tekrar yollarına devam ederler. Kamyon Malatya ya saÄŸ salim gelir ve yükünü boÅŸalttıktan sonra her hangi baÅŸka bir yük almayarak doÄŸruca Fethiye ye giderler, Fethiye ye geldikten sonra kamyonun sahibi kamyonundan inerek hiçbir yere uÄŸramadan doÄŸruca Alhasın Yusuf’un evine gider, misafir odasında hazır bulunan VayloÄŸ dede, Alhasın Yusuf’un ablası Alhasın kızı Elif ve 12. yaÅŸarlında olan Alhasın kızı Elif’in torunu Yusuf vardı, bundan sonrasınıda Yusuf’un gözleri önünde cereyan eden olayları Yusuf’un aÄŸzından dinleyelim. Gıjjik bibinin oÄŸlu Hüseyin abi misafir odasından içeriye girerek doÄŸruca VayloÄŸ dede’nin yanına gelip elini öperek dede’nin dizine eÄŸilip dedem Allah Allah deyip bize bir dua etde ceddiyin sayesinde iÅŸimiz rast gide dedi, VayloÄŸ dede’de bir dua etti ki sanki de yer gök iniledi, oradaki hepimizin gözlerinden göz yaÅŸlarımız akmaya baÅŸladı, dua bittikten sonra Hüseyin abi cebinden yüz türk lirası çıkararak VayloÄŸ dede nin oturduÄŸu minderin altına koyup baÅŸlarından geçen olayları aynen ÅŸöyle anlattı. Dedem, biz kamyona yükümüzü yükleyip yolda gelirken gecenin bir vaktinde bende uyumuÅŸum kamyonu süren aha bu Elif bibimin oÄŸlu Hüseyin de uyumuÅŸ, her ikimizde uykunun içindeyken direksiyon hakimiyeti olmayan kamyonda yoldan çıkıp çukurlara düÅŸerek taÅŸtan tümsekten hoplayarak bir uçurumdan düÅŸecekken Allah tan bir mucize oluyorki kamyon duruyor, ancak bende o uykunun içinde rüyamda VayloÄŸ dede mi, yani seni gördüm. Dedem, rüyamda sen bana hiç korkmayın ne size nede arabanıza hiçbir ÅŸey olmayacak gün ışıyıncada karşıki evlerin birinden bir traktör getirin arabanızı çekip çıkarın, bende Fethiye de kirvem Alhasın Yusuf un evindeyim dediÄŸinde, bende o esnada kamyonun o gürültüsüne uykudan uyandım, sabah olunca da rüyamda dedemin dediklerini bir bir yapıp kamyonu o düÅŸtüÄŸü yerden çıkarttık, Malatya ya gelip yükümüzü boÅŸalttıktan sonra bir gayret ile köye geldik, benim aklımda hep o gördüÄŸüm rüyam vardı ( dedem, bana ben kirvem Yusuf un evindeyim demiÅŸti ) bende köye gelir gelmez hiçbir yere uÄŸramadan doÄŸruca buraya geldim ve dede minde rüyamda bana dediÄŸi gibi kendisini Yusuf aÄŸanın evinde buldum diyen Hüseyin abinin dediÄŸine ve VayloÄŸ dede nin de göstermiÅŸ olduÄŸu kerameti duyduÄŸumu bizzat duyarak ve yaÅŸayarak ÅŸahit oldum. Bende bir Åžah İbrahim Veli talibi olarak Allahtan dileÄŸim VayloÄŸ Dede nin Ceddi bizleri ve inananları darda koymuya, cümlemize eriÅŸe İnÅŸallah Allah Allah.
Kaynak: Yusuf Aslan.
Malatya / Fethiye.
---------------------------
VAYLOÄž DEDEYE
Mezirme elinde bir ulu zattır
Hediyeli gider vayloÄŸ dedeye
Muhammed Aliye aslı dayanır
Sediyeli gider vayloÄŸ dedeye
Onun yeri Şah İbrahim ocağı
Her yerde çaÄŸrılır o güzel adı
Dört bir yandan gelir hastası sağı
Eseryeli gider vayloÄŸ dedeye
Sıtkı candan çağırsalar adını
Her can alır ondan her muradını
Lokması helaldir bilmez haramı
Fethiyeli gider vayloÄŸ dedeye
Der Yusuf tanırım vayloğ dedemi
Yüzüne söylerdi içindekini
Bilen bilir onun kerametini
Türkiyeli gider vayloÄŸ dedeye.?
Söz: Yusuf Aslan.
Malatya / Fethiye.