DOÄžANIN Ä°NTÄ°KAMI

DOÄžANIN Ä°NTÄ°KAMI     

Ä°nsanlardan uzak doÄŸaya yakın yaÅŸamak istiyor, dışardan genç, içerik olarak yaÅŸlı olan ruhum.

Bazen alıp ruhumu yanıma dünyanın en yüksek dağının yamaçlarında, küçücük bir kulübede yaÅŸamak istiyorum. Bu isteklerimin neden bu kadar su yüzüne çıktığını, kendi kendime soruyorum bazen. Ä°yiden iyiye bir bilge ruhu taşıdığımı kanım sıyorum. Ä°nsanlar doÄŸanın canını acıttıkça benimde canım açıyor. DoÄŸa gözlerimin önünde aÄŸlamaklı ve suskun bir biçimde çığlık atıyor, insanların duyamayacağı bir tonda.  Ama bu suskunluk ve bu sessizlik içinde aÄŸlayıp duran doÄŸa, bir gün insanoÄŸlundan öcünü almayacak anlamına gelmiyor.

DoÄŸanın intikamından korktuÄŸum için ve bu intikamdan kendime pay çıkarmamak için ÅŸimdiden doÄŸanın koynuna girmek istiyorum zamansız ve kayıtsız. Sonsuz okyanusların içindeki balıkların bir birleriyle konuÅŸmalarını dinlemek, sabahın tan vakitlerinde kuÅŸların ötüÅŸlerini duymak ve tarlalardaki baÅŸaklarlın rüzgârla sallanan sarı saçlarını okÅŸamak istiyorum. DoÄŸanın içindeki oluÅŸumlar ve geliÅŸen diyalektik olaylar doÄŸanın kendisini yenileme çabasındandır, ama insanın doÄŸa diyalektikliÄŸine aykırı davranmaları çıkar ve iktidar olma gayreti doÄŸanın aÄŸlamasına ve ölümüne neden oluyor. Ä°nsanoÄŸlunun anası olan doÄŸa göz göre, göre yok edilip talan ediliyor. Bende dışardan genç, içerik olarak yaÅŸlı olan bir ruha sahip ÅŸair olaraktan insanoÄŸluna diyorum ki, bir birinizi sevin çıkarsız ve yalın, diyorum ki doÄŸayı ve doÄŸanın içinde var olan tüm canlıları sevin, sevginin karşıtı sevgi kötülüÄŸün karşılığı da kötülüktür. Dünyada yaÅŸayan tüm canlıların içinde, bir tek insanoÄŸlu düÅŸüne biliyor, bende diyorum ki insanoÄŸluna düÅŸünerek yaÅŸayıp, düÅŸünerek sevin sevgiden baÅŸka sermayemiz yoktur bizim.

                             Göteborg 2010–05–31